Мы задыхаемся в Ташкенте: когда столичные власти начнут решать проблему загрязнённого воздуха, который убивает горожан?

Грязный воздух, который убивает — вот чем Ташкент встречает осенне-зимний период. Столицу буквально заволакивает смог, и эта проблема становится все более невыносимой. Каждое утро горожане просыпаются и видят в сводках: Ташкент стабильно занимает место в ТОП-10 самых загрязненных городов мира. Почему? Ответ прост: никто не решает проблему. Кажется, что местные власти предпочитают закрывать глаза, и пока три тысячи человек каждый год умирают преждевременно из-за грязного воздуха, чиновники либо бездействуют, либо кормят нас пустыми обещаниями о том, что всё вот-вот изменится.

Теплицы, которые душат столицу

Почему воздух в Ташкенте так ужасен? Существенный вклад в это вносит неконтролируемая деятельность теплиц, которые окружили столицу со всех сторон. Для обогрева этих теплиц используются уголь, а иногда даже сжигают старые шины. Да, вы не ослышались, шины! Представьте себе: вдыхая утренний воздух, вы ощущаете не прохладу осени, а жуткий запах гари. Это не миф и не выдумка — это реальность, с которой мы живём.

Но где же обещанное оборудование для очистки воздуха? Где те установки, которые должны были появиться, чтобы фильтровать выбросы от теплиц? Видимо, нам придётся ждать их ещё много лет, а пока люди задыхаются, город продолжает попадать в чёрные списки по уровню загрязнения.

Ташкент не просто стоит перед экологической катастрофой — он уже в ней. Парадоксально, но, спасая урожай в теплицах, мы губим людей, которые не могут просто взять и перестать дышать. Теплицы, которые раскинулись вокруг столицы, буквально душат город своими выбросами.

Состояние воздуха в Ташкенте (Телеграм-канал «Пятницкий маркетинг»)

Что это за игра со смертью, которую разыгрывают власти и бизнес, прикрываясь «важностью теплиц»? Где баланс между поддержкой сельского хозяйства и правами людей на чистый воздух? Мы видим только разрушенные надежды на улучшение ситуации и обостряющуюся экологическую катастрофу.

И это не единственная проблема — теплоэлектростанции и ТЭЦ, которые работают для обогрева жилых зданий, также вносят свой огромный вклад в загрязнение воздуха. Эти объекты работают без должных фильтров и систем очистки. Мы буквально дышим их последствиями.

Но где реальные действия со стороны властей? Почему чиновники молчат, сидя в своих кабинетах с кондиционерами и закрытыми окнами? Ответ прост: никто не хочет брать на себя ответственность, а пока мы молчим — ничего не изменится.

Кто за это ответит?

Пока чиновники продолжают свою игру в «мы заботимся о вас», реальная ситуация с каждым днём ухудшается. Где обещанные меры по установке очистительных систем? Где жёсткий контроль за теплицами и теплоэлектростанциями? Вопросы эти уже давно перешли в риторические, потому что, судя по всему, никто не собирается за это отвечать.

А кто платит за эти решения? Мы, жители города. Мы платим своим здоровьем, каждый день дыша загрязнённым воздухом. Да, власти могут обмануть население, могут временно скрыть проблему, могут обещать что угодно. Но обмануть природу не получится, и каждый раз, когда мы видим сводку загрязнений, это сигнал, что что-то идёт не так.

Как с этим бороться?

Первое, что нужно сделать — прекратить бездействие. Нужно немедленно начать устанавливать очистительные системы в теплицах и теплоэлектростанциях. И не через пять лет, а уже сейчас. Жизни людей не терпят промедления.

Второе — ответственность. Каждый чиновник, который отвечает за решение экологических вопросов, должен нести личную ответственность за их невыполнение. Как можно смотреть в глаза жителям города, зная, что они умирают из-за отсутствия действий?

Третье — привлечение общественности. Граждане должны стать активными участниками борьбы за чистый воздух. Невозможно оставаться безразличными, когда дело касается здоровья тысяч людей.

Ташкент не может ждать. Если мы продолжим мириться с показухой и бездействием властей, загрязнение воздуха продолжит уносить жизни. Теплицы и энергетические объекты — важная часть экономики, но жизнь и здоровье людей должны быть приоритетом. Вопрос о чистом воздухе — это вопрос нашего выживания, и если мы хотим жить в здоровом городе, то пора начать действовать.

2 thoughts on “Мы задыхаемся в Ташкенте: когда столичные власти начнут решать проблему загрязнённого воздуха, который убивает горожан?

  1. Для них это не важно,теперь задача номер один пересадить всех на электрички.а что батареи этих электричек никак утилизироваться не будут это никого не волнует….деньги и еще раз деньги остальное пофиг

  2. Климат Ташкента позволяет пользоваться велосипедом и электровелосипедом почти круглый год. Нужно агитировать население пользоваться этим видом транспорта. Получаем физически крепкое здоровое население, чистый горный воздух с большим количеством кислорода. Легковушка оставляет 1,5×2000оборотов= 3 кубических метра воздуха без кислорода в минуту. Экономим газ бензин скоро все запасы закончатся. Экономим валюту которую тратим на детали легковушек и продаем за сумы. Уменьшаем нагрузку на общественный транспорт избавляемся от пробок и проблем с парковкой.

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

We are suffocating in Tashkent: when will the city authorities address the issue of polluted air that’s killing residents?

Dirty air that kills — this is what Tashkent faces as it enters the autumn-winter season. The city becomes engulfed in smog, and the situation is becoming increasingly unbearable. Every morning, residents wake up to the news that Tashkent consistently ranks in the TOP-10 most polluted cities in the world. Why? The answer is simple: no one is addressing the problem. It seems that local authorities prefer to turn a blind eye, while 3,000 people die prematurely every year due to polluted air. Meanwhile, officials either do nothing or feed us empty promises that everything will change «soon.»

Greenhouses that suffocate the capital

Why is the air in Tashkent so bad? One of the main contributors is the uncontrolled activity of greenhouses surrounding the capital. These greenhouses use coal for heating, and in some cases, even burn old tires. Yes, you heard that right—tires! Imagine: instead of the crisp autumn air, you’re inhaling the stench of burning rubber. This isn’t a myth; it’s the grim reality we live in.

But where is the promised air purification equipment? Where are the systems that should have been installed to filter greenhouse emissions? Apparently, we’ll be waiting for years, and while people choke on toxic air, the city keeps appearing on blacklists for pollution.

Состояние воздуха в Ташкенте (Телеграм-канал «Пятницкий маркетинг»)

Shattered hopes

Tashkent is not just on the brink of an environmental catastrophe—it’s already in one. Paradoxically, while trying to save crops in greenhouses, we are killing people who cannot simply stop breathing. Greenhouses spread across the outskirts of the city are literally suffocating it with their emissions.

What kind of deadly game are authorities and businesses playing, hiding behind the «importance of greenhouses»? Where is the balance between supporting agriculture and citizens’ right to clean air? All we see are shattered hopes for improvement and an escalating environmental disaster.

And it’s not just greenhouses—the power plants that heat the greenhouses and residential buildings also contribute massively to air pollution. These facilities operate without adequate filters or air-cleaning systems. We are literally breathing in their toxic consequences.

Where are the real actions?

Why do officials remain silent in their air-conditioned offices with closed windows? The answer is simple: no one wants to take responsibility, and as long as we remain silent, nothing will change.

Who will be held accountable?

As long as officials continue playing the «we care about you» game, the real situation worsens daily. Where are the promised measures for installing air purification systems? Where is the strict control over greenhouses and power plants? These questions have long become rhetorical because, apparently, no one intends to answer them.

And who pays the price for these decisions? We, the residents of the city. We pay with our health, breathing in polluted air every day. Yes, authorities can deceive the population, temporarily hide the problem, and make any promises they want. But you can’t fool nature, and every time we see the pollution reports, it’s a signal that something is terribly wrong.

What can be done?

  1. Stop the inaction. Air purification systems need to be installed in greenhouses and power plants immediately. Not in five years, but now. People’s lives cannot wait.
  2. Accountability. Every official responsible for addressing environmental issues should be held personally accountable for their failure to act. How can they look the city’s residents in the eye, knowing that people are dying because of their inaction?
  3. Engaging the public. Citizens need to become active participants in the fight for clean air. It’s impossible to remain indifferent when the health of thousands is at stake.

Tashkent cannot wait. If we continue to tolerate the authorities’ inaction and empty promises, air pollution will continue to claim lives. Greenhouses and energy facilities are important parts of the economy, but the lives and health of the people must be the priority. The fight for clean air is a fight for survival, and if we want to live in a healthy city, it’s time to start taking action.

The article may contain inaccuracies as it is translated by AI. For more details, please refer to the Russian version of the article. If you notice any inaccuracies, you can send corrections via the Telegram bot: Uzvaibik_bot.

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Biz Toshkentda bo‘g‘ilib yashayapmiz: qachon shahar hokimiyati aholini o‘ldirayotgan iflos havo muammosini hal qilishi boshlanadi?

Odamlarni o‘ldiradigan iflos havo — mana shu bilan Toshkent kuz-qish mavsumini kutib olmoqda. Shahar tutun bilan qoplanib, bu muammo tobora chidab bo‘lmas darajaga yetmoqda. Har kuni ertalab shahar aholisi uyg‘onib, yangiliklarni ko‘rishadi: Toshkent doimiy ravishda dunyoning eng ifloslangan shaharlarining TOP-10 taligida joylashib kelmoqda. Nega? Javob oddiy: hech kim bu muammoni hal qilayotgani yo‘q. Go‘yo mahalliy hokimiyat ko‘zlarini yummoqda, va har yili uch ming kishi iflos havo tufayli erta vafot etayotgan bo‘lsa-da, amaldorlar yoki hech narsa qilmayapti, yoki yaqin orada hamma narsa o‘zgarishini va’da qilib, xalqni bo‘sh va’dalar bilan aldashda davom etmoqda.

Poytaxtni bo‘g‘ayotgan issiqxonalar

Nega Toshkent havosi bu qadar dahshatli? Buning asosiy sababi — poytaxtni har tomondan o‘rab olgan issiqxonalar faoliyatining nazoratsizligi. Ushbu issiqxonalarni isitishda ko‘mir, ba’zida esa hatto eski shinalar yoqiladi. Ha, noto‘g‘ri eshitmadingiz, shinalar! O‘zingiz tasavvur qiling: kuzning shirin salqin havosi o‘rniga ertalabki havoni nafas olganda siz qattiq kuygan hidini sezasiz. Bu na afsona va na uydirma — bu biz yashayotgan haqiqat.

Ammo va’da qilingan havo tozalash uskunalari qayerda? Issiqxonalardan chiqayotgan zararli chiqindilarni filtrlaydigan uskunalar qayerda? Aftidan, biz ularni yana ko‘p yillar kutishimizga to‘g‘ri keladi, va shu bilan birga, odamlar bo‘g‘ilib yashayotgan bir paytda, shahar ifloslanish darajasi bo‘yicha qora ro‘yxatlarga kirmoqda.

Состояние воздуха в Ташкенте (Телеграм-канал «Пятницкий маркетинг»)

Chayqalayotgan umidlar

Toshkent nafaqat ekologik halokat yoqasida turibdi — u allaqachon shunday halokat ichida yashamoqda. Issiqxonalarda hosilni saqlab qolishga harakat qilayotganimizda, biz nafas olmasdan yashay olmaydigan odamlarni o‘ldirmoqdamiz. Shahar atrofini issiqxonalar qoplab olgan, ular poytaxtni o‘z chiqindilari bilan bo‘g‘moqda.

Bu qanday o‘lim o‘yini? Uni hokimiyat va biznes «issiqxonalar zarurligi» bahonasida o‘ynayapti. Qishloq xo‘jaligini qo‘llab-quvvatlash va odamlarning toza havodan nafas olish huquqi o‘rtasidagi muvozanat qayerda? Biz faqat umidlarning chayqalishini va kuchayib borayotgan ekologik halokatni ko‘rmoqdamiz.

Bu yagona muammo emas — issiqxonalarni va turar-joy binolarini isitish uchun ishlayotgan elektr stansiyalari ham havoni ifloslanishiga katta hissa qo‘shmoqda. Bu ob’ektlar yetarli darajada filtr va tozalash tizimlari bilan ishlamaydi. Biz ularning zararli oqibatlari bilan nafas olyapmiz.

Hokimiyatning haqiqiy harakatlari qayerda?

Nima uchun amaldorlar konditsionerli ofislarida, yopiq derazalar ortida sukut saqlashmoqda? Javob oddiy: hech kim javobgarlikni zimmasiga olmoqchi emas, va biz jim turishda davom etgan ekanmiz — hech narsa o‘zgarmaydi.

Kim bunga javob beradi?

Amaldorlar «biz sizga g‘amxo‘rlik qilayapmiz» degan o‘yinni davom ettirayotgan paytda, haqiqiy vaziyat har kuni yomonlashmoqda. Va’da qilingan tozalash tizimlarini o‘rnatish choralari qayerda? Issiqxonalar va elektr stansiyalari ustidan qattiq nazorat qayerda? Bu savollar allaqachon ritorikaga aylanib qolgan, chunki ko‘rinishidan, hech kim bunga javob bermoqchi emas.

Bu qarorlar uchun kim to‘laydi? Biz, shahar aholisi. Biz har kuni iflos havo bilan nafas olib, sog‘lig‘imiz bilan to‘laymiz. Ha, hokimiyat aholini alday oladi, muammoni vaqtincha yashira oladi, nima desalar ham va’da berishi mumkin. Ammo tabiatni aldab bo‘lmaydi, va har safar biz ifloslanish haqida ma’lumotlarni ko‘rganimizda, bu biror narsa noto‘g‘ri ekaniga signal bo‘ladi.

Bu bilan qanday kurashish mumkin?

  1. Harakatsizlikka chek qo‘yish. Issiqxonalarda va elektr stansiyalarida tozalash tizimlarini darhol o‘rnatish lozim. Besh yildan keyin emas, hoziroq. Odamlarning hayotlari kutishga loyiq emas.
  2. Javobgarlik. Ekologik masalalarni hal qilish uchun mas’ul bo‘lgan har bir amaldor ularni bajarishdagi muvaffaqiyatsizliklar uchun shaxsiy javobgarlikni o‘z zimmasiga olishi kerak. Shahar aholisi ko‘ziga qarab turib, harakatsizlik tufayli ular o‘layotganini qanday tan olish mumkin?
  3. Jamoatchilikni jalb qilish. Fuqarolar toza havo uchun kurashda faol ishtirokchilar bo‘lishlari kerak. Minglab odamlarning sog‘lig‘i xavf ostida bo‘lsa, befarq qolishning iloji yo‘q.

Toshkent kutib turolmaydi. Agar biz hokimiyatning ko‘zbo‘yamachiligi va harakatsizligini qabul qilishda davom etsak, havo ifloslanishi odamlarning hayotiga zomin bo‘lib qolaveradi. Issiqxonalar va energetika ob’ektlari — iqtisodiyotning muhim qismi, ammo odamlarning hayoti va sog‘lig‘i birinchi o‘rinda bo‘lishi kerak. Toza havo haqida savol bu bizning tirik qolishimiz haqida savol, va agar biz sog‘lom shaharda yashashni xohlasak, unda harakat qilish vaqti keldi.

Maqolada sun’iy intellekt tomonidan amalga oshirilgan tarjima sababli xatolar bo‘lishi mumkin. Tafsilotlarni aniqlash uchun maqolaning ruscha versiyasiga murojaat qiling. Agar xatoliklarni sezsangiz, materialni tuzatish uchun Uzvaibik_bot telegram-botiga yozishingiz mumkin.

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *