Грязные багажники и рваные тряпки: почему в Узбекистане хлеб перевозят как мусор   

Хлеб — это не просто пища. Это один из главных символов жизни и основа питания во многих культурах. В Узбекистане хлеб занимает особое место на каждом столе. Но то, как сейчас его перевозят и хранят, вызывает настоящее возмущение и тревогу. Страшно представить, что некогда один из самых священных продуктов доставляется в магазины в ужасных условиях, которые ставят под угрозу здоровье миллионов людей. Грязные багажники, старые и рваные тряпки, которым место на свалке, и отсутствие какой-либо защиты для хлеба – это реальность, с которой сталкиваются жители Ташкента и других городов.

Как это происходит?

В советское время хлеб перевозили на специально оборудованных машинах, которые обеспечивали максимальные санитарные условия: палеты, на которых хлеб лежал, касались только металлических крючьев, исключая контакт с грязными поверхностями. Но что мы видим сегодня? Транспортировка хлеба на грязных «Дамасах», в багажниках легковых автомобилей, где он лежит на старых курпачах, покрытых другой, не менее пыльной тряпкой. Часто хлеб вообще не закрывают — он просто валяется в багажнике, в антисанитарных условиях. Это вызывает ужас, и не зря: как можно считать нормальным, что продукт, который мы едим каждый день, перевозят в таких условиях?

Одна из пользовательниц сообщества «Потребитель.уз» поделилась фотографиями, сделанными в Ташкентской области, на которых видно, как хлеб перевозится в грязном салоне «Дамаса».

«А порой хлеб вообще перевозят без покрытия, прямо в багажнике, или используют старые картонные коробки из-под бананов», — возмущённо написала она.

Мало того, что хлеб везут в таких условиях, так еще и люди, перегружающие его, делают это без перчаток. Они буквально берут руками десятки буханок, переносят их с грязного автомобиля в не менее грязный магазин. А покупатели продолжают спокойно подходить, трогать несколько буханок подряд, пока не выберут «самую свежую», касаясь хлеба своими грязными руками. И все это кажется нормальным! Но это абсолютно ненормально.

Забытые стандарты

Многие покупатели и сегодня вспоминают советские стандарты в этой сфере. В те времена хлеб перевозился только в специальных машинах, где он был надёжно защищён от грязи. Продавцы в хлебных магазинах носили белые халаты и колпаки, а покупатели пользовались специальной вилкой, чтобы не касаться буханок. Всё было продумано до мелочей. И никто не волновался о том, что хлеб может стать источником болезни или инфекции.

Сегодня же подобные стандарты кажутся забытыми. Как будто мы отодвинулись на десятилетия назад, когда санитарные нормы — это не более чем формальность. Однако вопрос стоит о здоровье миллионов людей. Сырой хлеб, пропитанный грязью из багажника, или тронутый десятками рук в магазине, становится настоящей угрозой для потребителей.

Почему так происходит?

Причин для этой ужасной ситуации множество. Первая и очевидная — это экономия. Частные предприниматели пытаются минимизировать расходы на транспортировку хлеба, используя свои автомобили вместо специализированных машин. Их можно понять — большие хлебовозы стоят денег, а малый бизнес не всегда имеет возможность потратить на это лишние средства.

Другой аспект — это слабый контроль со стороны властей. Хлеб — базовый продукт, который должен находиться под строгим надзором санитарных служб. Но на практике, кажется, что контроль минимален или вовсе отсутствует. Никто не следит за тем, как хлеб перевозится и хранится в магазинах.

Многие магазины продолжают хранить хлеб в неприемлемых условиях. Полки, на которых лежит хлеб, часто грязные, расположены на уровне ног, что делает продукт ещё более уязвимым к загрязнению. И что ещё хуже, сами покупатели подливают масла в огонь: они безо всякой осторожности трогают несколько буханок, пока не выберут «ту самую». Руки у многих после общественного транспорта или магазина далеки от чистоты, что добавляет ещё один слой антисанитарии.

Некоторые считают, что именно эта антисанитария — причина низких цен на хлеб.

«Если бы хлеб привозили в чистых пакетах и в хороших условиях, цены бы сразу выросли», — пишут пользователи в сети.

Но разве стоит экономить на здоровье? В таких условиях, как замечают эксперты, легко можно подхватить инфекцию, будь то кишечная палочка или даже что-то серьёзнее, как гепатит.

Как с этим бороться?

Решений несколько, и они очевидны:

1. Усиление контроля со стороны властей. Важно, чтобы санитарные службы строго следили за тем, как хлеб перевозится и хранится. Нужно вернуть старые стандарты, которые обеспечивали безопасность продукта.  

2. Образовательные кампании для предпринимателей и потребителей. Многие люди просто не знают о том, насколько важны гигиенические нормы при перевозке и хранении хлеба. Необходимо информировать и продавцов, и покупателей о том, как нужно правильно обращаться с продуктом, чтобы не подвергать здоровье риску.

3. Санкции за нарушение санитарных норм. Предприниматели, которые нарушают правила перевозки и хранения хлеба, должны нести ответственность. Введение штрафов и санкций за такие нарушения может стать эффективным способом борьбы с антисанитарией.

4. Внедрение современных упаковочных технологий. Важно рассмотреть возможность массового внедрения современных методов упаковки хлеба. Если хлеб будет доставляться в магазины в упаковке, это значительно снизит риски заражения и увеличит безопасность продукта для потребителей.

Многие пользователи соцсетей уже призывают вернуть старую систему, когда хлеб перевозился в специальных машинах, а в магазинах использовались специальные вилки для его выбора. Это не просто ностальгия по советским временам — это забота о здоровье и благополучии миллионов людей. В условиях, когда хлеб — это основа рациона для многих, особенно в Узбекистане, нужно серьёзно относиться к тому, как этот продукт попадает на наш стол.

Безопасность должна быть на первом месте, и пора навести порядок в этой сфере, чтобы каждый кусочек хлеба был не только вкусным, но и безопасным.

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Dirty trunks and tattered rags: why is bread transported like garbage in Uzbekistan?

Bread is not just food; it is one of the main symbols of life and a staple in many cultures. In Uzbekistan, bread holds a special place on every table. But the way it is currently transported and stored causes real outrage and concern. It’s frightening to imagine that what was once one of the most sacred products is now delivered to stores in conditions that put the health of millions of people at risk. Dirty car trunks, old and torn rags that belong in the trash, and no protection for the bread — this is the reality faced by residents of Tashkent and other cities.

How does this happen?

In Soviet times, bread was transported in specially equipped vehicles that ensured maximum sanitary conditions: pallets, where the bread lay, touched only metal hooks, avoiding contact with dirty surfaces. But what do we see today? Bread is transported in dirty “Damas” vans or in the trunks of passenger cars, where it is laid on old “kurpachas” (traditional mats) covered with another dusty rag. Often, the bread isn’t covered at all — it just lies in the trunk, in completely unsanitary conditions. This is horrifying, and rightfully so: how can it be considered normal for the food we eat every day to be transported like this?

One user of the community “Potrebitel.uz” shared photos taken in the Tashkent region, showing how bread is transported in the dirty interior of a “Damas” van.

“Sometimes, the bread isn’t even covered, it’s just lying in the trunk, or it’s transported in old cardboard boxes from bananas,” she wrote indignantly.

Not only is bread transported in such conditions, but the people who unload it do so without gloves. They literally handle dozens of loaves with their bare hands, transferring them from dirty vehicles into equally dirty stores. And shoppers calmly come, touch several loaves with their dirty hands before choosing the “freshest” one, as if this is normal. But it’s absolutely not.

Forgotten Standards

Many customers today remember the strict Soviet standards in this field. Back then, bread was transported only in special vehicles where it was reliably protected from dirt. Sellers in bread shops wore white coats and hats, and customers used a special fork to pick up loaves without touching them. Everything was well thought out, and no one worried that bread could be a source of illness or infection.

Today, however, these standards seem forgotten. It’s as if we’ve gone back decades, treating sanitary norms as nothing more than formalities. Yet, the question is about the health of millions of people. Bread soaked in the dirt of a trunk or touched by dozens of hands in a store becomes a real danger for consumers.

Why is this happening?

There are many reasons for this terrible situation. The first and most obvious is cost-cutting. Private entrepreneurs try to minimize transportation costs by using their personal vehicles instead of specialized trucks. It’s understandable — large bread trucks are expensive, and small businesses can’t always afford the extra expense.

Another issue is the lack of proper oversight by the authorities. Bread is a basic product that should be under strict sanitary supervision. But in practice, control seems minimal, or absent altogether. No one is checking how bread is transported and stored in shops.

Many stores continue to store bread in unacceptable conditions. The shelves where bread is placed are often dirty and located at foot level, making the product even more vulnerable to contamination. Even worse, customers add fuel to the fire by carelessly touching multiple loaves until they find “the one.” Many people’s hands, after public transportation or shopping, are far from clean, adding another layer of unsanitary conditions.

Some argue that this unsanitary handling is the reason for the low price of bread.

“If bread were delivered in clean bags and in good conditions, prices would double,” users write online.

But is it worth saving at the cost of health? In these conditions, as experts point out, it’s easy to catch an infection, whether it’s E. coli or something more serious, like hepatitis.

How to address this problem?

There are several solutions, and they are clear:

  1. Strengthening government control: Sanitary services must strictly monitor how bread is transported and stored. It’s time to bring back the old standards that ensured product safety.
  2. Educational campaigns for entrepreneurs and consumers: Many people are simply unaware of how important hygiene is when transporting and storing bread. Both sellers and buyers need to be informed about how to properly handle this product without risking their health.
  3. Penalties for violations of sanitary norms: Entrepreneurs who violate transportation and storage rules must be held accountable. Imposing fines and penalties for such violations could be an effective way to combat unsanitary conditions.
  4. Introducing modern packaging technologies: It’s essential to explore the possibility of widespread adoption of modern bread packaging methods. If bread is delivered to stores in packaging, it will significantly reduce the risk of contamination and increase product safety for consumers.

Many social media users are already calling for a return to the old system, where bread was transported in special vehicles and stores used forks for selecting loaves. This isn’t just nostalgia for Soviet times — it’s about caring for the health and well-being of millions of people. In a country where bread is a staple for many, especially in Uzbekistan, we need to take seriously how this product gets to our table.

Safety must come first, and it’s time to clean up this mess to ensure that every piece of bread is not only delicious but safe.

The article may contain inaccuracies as it is translated by AI. For more details, please refer to the Russian version of the article. If you notice any inaccuracies, you can send corrections via the Telegram bot: Uzvaibik_bot.

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Kirli bagajlar va yirtiq latta-luttalar: nima uchun O‘zbekistonda nonni axlatdek tashiydilar?

Non – bu shunchaki oziq-ovqat emas. U ko‘plab madaniyatlarda hayotning asosiy ramzi va oziq-ovqatning asosi hisoblanadi. O‘zbekistonda non har bir dasturxonda alohida o‘ringa ega. Ammo bugungi kunda nonning qanday tashilishi va saqlanishi haqiqiy norozilik va tashvishga sabab bo‘lmoqda. Oldinlari eng muqaddas mahsulotlardan biri bo‘lgan nonni do‘konlarga shunday og‘ir holatda yetkazish insonlar salomatligiga tahdid solayotganidan daxshatga tushasiz. Kirli bagajlar, eski-yangi latta-luttalar, va non uchun hech qanday himoya yo‘qligi – mana shu tashkentliklar va boshqa shaharliklar duch kelayotgan haqiqatdir.

Bu qanday amalga oshirilmoqda?

Sovet davrida non maxsus jihozlangan avtomobillarda tashilgan, bu esa gigienik talablarni eng yuqori darajada ta’minlardi: non yotgan palletlar faqat metall ilgaklarga tegardi, bu esa iflos yuzalar bilan kontaktda bo‘lishning oldini olardi. Ammo bugun biz nima ko‘ramiz? Nonni kirli “Damas”larda, yengil avtomobillar bagajida, eski tozalanmagan kurpachalarda, usti yana bir chang bosgan lattada tashishadi. Ko‘pincha non umuman yopilmaydi — u oddiygina bagajda, sanitariya qoidalariga zid sharoitda yotadi. Bu dahshatli ko‘rinadi, va bejiz emas: har kuni iste’mol qiladigan mahsulotni bunday sharoitlarda tashishni qanday qilib normal holat deb hisoblash mumkin?

“Potrebitel.uz” hamjamiyati foydalanuvchisi Toshkent viloyatida olingan suratlarni bo‘lishdi, ularda nonning kir “Damas” ichida tashilayotganini ko‘rish mumkin. “Ba’zan non umuman yopilmaydi, to‘g‘ridan-to‘g‘ri bagajda yotadi yoki eski banan qutilariga joylanadi”, — deb yozdi u g‘azab bilan.

Bu holat shunchaki nonni bunday sharoitda tashilayotganini ko‘rsatib qolmay, balki uni yuklayotgan odamlar ham qo‘lqopsiz ishlayotganini bildiradi. Ular o‘nlab bo‘lak nonni qo‘llari bilan olib, iflos avtomobildan hech ham tozaroq bo‘lmagan do‘konga ko‘chirishadi. Xaridorlar esa bemalol yaqinlashib, bir necha bo‘lakni qo‘llari bilan ushlab, “eng yangisini” tanlagunicha, bir nechasini olib ko‘rishadi. Bularning hammasi normal ko‘rinadi! Ammo bu umuman normal emas.

Esdan chiqqan standartlar

Ko‘plab xaridorlar hali ham sovet davridagi standartlarni eslaydilar. O‘sha paytlarda non faqat maxsus mashinalarda tashilgan, u yerda non kirlanishdan himoyalangan edi. Non do‘konlarida sotuvchilar oq xalat va qalpoqlarda bo‘lib, xaridorlar esa maxsus vilkalar yordamida nonni tanlardilar. Hammasi mukammal o‘ylangan edi, hech kim non kasallik yoki infeksiya manbai bo‘lishidan xavotirlanmasdi.

Bugun esa bunday standartlar esdan chiqayotgandek. Biz xuddi o‘nlab yillar orqaga chekinib, gigienik qoidalarni oddiy bir rasmiyatchilik deb qabul qilayotgandekmiz. Biroq savol millionlab odamlarning salomatligi haqida ketmoqda. Bagajdan axloqsizlikka botgan yoki do‘konda o‘nlab qo‘llar tegib ketgan non iste’molchilar uchun haqiqiy tahdiddir.

Nima uchun bunday holat yuzaga kelmoqda?

Bu daxshatli vaziyatning bir nechta sabablari bor. Birinchi va aniq sababi – tejamkorlik. Xususiy tadbirkorlar non tashish xarajatlarini kamaytirishga harakat qilib, maxsus mashinalar o‘rniga o‘z avtomobillaridan foydalanmoqdalar. Ularni tushunish mumkin — katta non tashuvchi mashinalar qimmat turadi, va kichik biznes bunday qo‘shimcha xarajatlarga ega bo‘lishi har doim ham imkoni yo‘q.

Yana bir muammo – bu hukumat nazoratining sustligi. Non asosiy oziq-ovqat mahsuloti bo‘lib, u qat’iy nazorat ostida bo‘lishi kerak. Ammo amalda nazorat minimal yoki umuman yo‘qdek. Hech kim nonni qanday tashilayotgani va do‘konlarda qanday saqlanayotganini kuzatib bormayapti.

Ko‘plab do‘konlarda non noto‘g‘ri sharoitlarda saqlanmoqda. Non yotadigan javonlar ko‘pincha kirli bo‘lib, oyoqlar darajasida joylashgan, bu esa mahsulotni ifloslanishga yanada ko‘proq moyil qiladi. Va bundan ham yomoni, o‘zlari xaridorlar masalani yanada og‘irlashtirmoqda: ular hech qanday ehtiyot choralarini ko‘rmasdan bir necha bo‘lak nonni ushlaydilar, “o‘sha eng yaxshisini” tanlash uchun. Ko‘pchilikning qo‘llari jamoat transportidan yoki do‘kondan keyin gigiena talablariga mos emas, bu esa gigiena yo‘qligini yanada kuchaytiradi.

Ba’zilar fikricha, aynan shu gigienasizlik nonning arzon narxining sababidir.

“Agar nonni toza paketlarda va yaxshi sharoitda olib kelishsa, narxlar darhol oshardi”, — deb yozishmoqda foydalanuvchilar internetda.

Ammo salomatlikdan tejamkorlik qilish kerakmi? Bunday sharoitlarda, mutaxassislarning ta’kidlashicha, ichak tayoqchasi yoki hatto gepatit kabi jiddiy kasalliklarni yuqtirib olish oson.

Bu muammo bilan qanday kurashish kerak?

Yechimlar bir necha va ular ravshan:

  1. Hukumat nazoratini kuchaytirish. Sanitariya xizmati non qanday tashilayotgani va saqlanayotganini qat’iy kuzatib borishi kerak. Maxsulot xavfsizligini ta’minlaydigan eski standartlarni qaytarish kerak.
  2. Tadbirkorlar va iste’molchilar uchun ta’lim kampaniyalari. Ko‘p odamlar nonni tashish va saqlashda gigienik qoidalarning qanchalik muhimligini bilishmaydi. Savdogarlarni ham, xaridorlarni ham mahsulot bilan qanday to‘g‘ri ishlash kerakligi haqida xabardor qilish zarur, shunda ular sog‘lig‘iga xavf solmasligi uchun.
  3. Gigiena qoidalarini buzganlik uchun jazo choralari. Non tashish va saqlash qoidalarini buzayotgan tadbirkorlar javobgarlikka tortilishi kerak. Bunday qoidabuzarliklar uchun jarimalar va jazolar kiritilishi gigienasizlikka qarshi samarali kurash usuliga aylanishi mumkin.
  4. Zamonaviy o‘rash texnologiyalarini joriy qilish. Nonni qadoqlashning zamonaviy usullarini keng qo‘llash imkoniyatini ko‘rib chiqish kerak. Agar non do‘konlarga o‘ralgan holda yetkazib berilsa, bu infeksiya xavfini sezilarli darajada kamaytiradi va mahsulotning xavfsizligini oshiradi.

Ko‘plab ijtimoiy tarmoq foydalanuvchilari allaqachon eski tizimni qaytarishni taklif qilmoqdalar, bu tizimda non faqat maxsus mashinalarda tashilgan, do‘konlarda esa non tanlash uchun maxsus vilkalar ishlatilgan. Bu shunchaki sovet davrlariga nisbatan nostalgiya emas — bu millionlab odamlarning sog‘lig‘i va farovonligi haqida g‘amxo‘rlik. Non ko‘pchilik uchun, ayniqsa O‘zbekistonda, asosiy oziq-ovqat mahsuloti bo‘lgan sharoitlarda, bu mahsulot bizning dasturxonimizga qanday yetib kelishiga jiddiy yondashish kerak.

Maqolada sun’iy intellekt tomonidan amalga oshirilgan tarjima sababli xatolar bo‘lishi mumkin. Tafsilotlarni aniqlash uchun maqolaning ruscha versiyasiga murojaat qiling. Agar xatoliklarni sezsangiz, materialni tuzatish uchun Uzvaibik_bot telegram-botiga yozishingiz mumkin.

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *